Առաջին հերթին, Թրամփի վարած քաղաքականությունը շատ դեպքերում հակասել է Եվրոպայի ընդհանուր դիրքորոշմանը։ Նրա «America First» մոտեցումը նշանակում էր, որ ԱՄՆ-ը առաջնահերթ է համարում իր շահերը՝ նույնիսկ դաշնակիցների հաշվին։ Սա եվրոպական երկրների մոտ ստեղծում էր անվստահություն, քանի որ նրանք սովոր են համագործակցության և բազմակողմ համաձայնությունների շրջանակում աշխատել։
Երկրորդ կարևոր պատճառը ՆԱՏՕ-ի շուրջ լարվածությունն էր։ Թրամփը հաճախ քննադատում էր եվրոպական երկրներին՝ պնդելով, որ նրանք բավարար չափով չեն ֆինանսավորում պաշտպանության ոլորտը։ Թեև այս հարցում որոշակի ճշմարտություն կար, այդ մոտեցումը ընկալվում էր որպես ճնշում և հարաբերությունների սրման պատճառ։
Երրորդ գործոնը կլիմայական և միջազգային պայմանագրերի հարցն է։ Թրամփը դուրս եկավ Փարիզի կլիմայական համաձայնագրից, ինչը Եվրոպայում մեծ դժգոհություն առաջացրեց, քանի որ եվրոպական պետությունները մեծ ուշադրություն են դարձնում շրջակա միջավայրի պահպանությանը և գլոբալ համագործակցությանը։
Բացի այդ, առևտրային հարաբերություններում ևս լարվածություն կար։ Թրամփը մի շարք մաքսային սահմանափակումներ սահմանեց եվրոպական ապրանքների վրա, ինչը ընկալվեց որպես տնտեսական ճնշում։ Եվրոպան իր հերթին փորձում էր պաշտպանել իր շուկան և պահպանել հավասարակշռությունը։
Վերջապես, տարբեր էին նաև արժեքային մոտեցումները։ Եվրոպական շատ երկրներ ավելի մեծ շեշտադրում են անում մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության և միջազգային օրենքների վրա, մինչդեռ Թրամփի որոշ հայտարարություններ և որոշումներ այդ արժեքներին միշտ չէ, որ համընկնում էին։
Արդյունքում, Եվրոպական պետությունները հաճախ զգուշավոր են եղել Թրամփի նախաձեռնություններին աջակցելու հարցում՝ փորձելով պաշտպանել իրենց շահերը և պահպանել կայուն հարաբերություններ միջազգային ասպարեզում։
