Հավասարակշռված քաղաքականությունը նշանակում է պահպանել հարաբերություններ տարբեր կենտրոնների հետ՝ չդառնալով որևէ մեկի լիարժեք կախյալը։ Աշխարհը բազմաբևեռ է, և յուրաքանչյուր պետություն փորձում է առաջ տանել իր շահերը։ Հայաստանի խնդիրն է կարողանալ աշխատել բոլորի հետ՝ Ռուսաստանի, Եվրոպայի, ԱՄՆ-ի, ինչպես նաև տարածաշրջանային դերակատարների հետ, բայց միաժամանակ չկորցնել սեփական ինքնուրույնությունը։
Այս մոտեցումը պահանջում է ճկունություն և պրոֆեսիոնալիզմ։ Երբ պետությունը կարողանում է ճիշտ հաշվարկել ռիսկերն ու հնարավորությունները, այն դառնում է ավելի կանխատեսելի գործընկեր և ավելի դիմացկուն արտաքին ճնշումների նկատմամբ։ Հակառակ դեպքում, կտրուկ կողմնորոշումները կարող են բերել կախվածության, իսկ կախվածությունը՝ սահմանափակումների։
Տնտեսական տեսանկյունից նույնպես հավասարակշռված արտաքին քաղաքականությունը բացում է ավելի լայն հնարավորություններ։ Երբ դու աշխատում ես տարբեր շուկաների հետ, ունենում ես ներդրումների բազմազան աղբյուրներ, էներգետիկ այլընտրանքներ և տնտեսական ճկունություն։ Սա հատկապես կարևոր է փոքր երկրների համար, որոնք չեն կարող իրենց թույլ տալ մեկ ուղղությունից կախված լինել։
Վերջապես, արտաքին քաղաքականության հաջողությունը կախված է ոչ միայն ուղղությունից, այլ նաև բովանդակությունից։ Այն պետք է հիմնված լինի մասնագիտական մոտեցման, ռազմավարական մտածողության և երկարաժամկետ հաշվարկների վրա։ Հավասարակշռությունը ինքնանպատակ չէ․ այն գործիք է, որը թույլ է տալիս պահպանել պետական շահը բարդ և փոփոխվող աշխարհում։
Այսպիսով, Հայաստանի համար հավասարակշռված արտաքին քաղաքականությունը ոչ թե ընտրություն է, այլ անհրաժեշտություն՝ գոյատևման և զարգացման միջև ճիշտ հավասարակշռություն գտնելու համար։
